Due Diligence / ocena kondycji firmy/

Due Diligence (z ang. należyta staranność) polega na poddaniu przedsiębiorstwa szerokiej analizie pod względem jego kondycji handlowej, finansowej, prawnej oraz podatkowej. Due diligence określane jest również jako badanie kondycji firmy przed decyzją o wejściu kapitałowym.

Czasami można spotkać ogłoszenia sprzedaży firm, w których cena sprzedaży wynosi na przykład 1.000 PLN. W opisie oferty można przeczytać, że na kontach bankowych sprzedawanej firmy jest gotówka w wysokości 1.500 PLN lub spółka posiada należności z tytułu VAT w wysokości 2.000 PLN.
Czyli na pierwszy rzut oka można powiedzieć, że jeśli mamy zapłacić za firmę kwotę w wysokości 1.000 PLN, to biorąc pod uwagę same należności/gotówkę oraz ewentualne koszty założenia firmy w wysokości min. 1.500 PLN to „na pewno” na takiej transakcji zarobimy? Jak to zwykle jest w biznesie, diabeł tkwi w szczegółach i przed zrealizowaniem takiej transakcji warto sprawdzić szereg dokumentów, zanim podejmiemy decyzję wejścia kapitałowego w taką firmę.

Dlatego przed podjęciem decyzji inwestycyjnej każdorazowo warto poddać ocenie wszystkie obszary biznesowe firmy, w szczególności:
prognoza rozwoju przychodów (analiza rynku na którym działa firma)
wielkości stanów magazynowy (surowce, wyroby gotowe, części zamienne),
umowy (warunki uzgodnione z kontrahentami, klientami oraz z partnerami biznesowymi)
lokalizacja firmy (ocena zasobów, możliwości rozwoju, poziomu kosztów mediów, ocena rynku pracy)
wynik operacyjny EBITDA (przed amortyzacją),
wynik finansowy netto,
zadłużenie netto (wszystkie zobowiązania odsetkowe pomniejszone o stan gotówki/rachunków bankowych)
kapitał obrotowy firmy,
nakłady finansowe i rzeczowe potrzebne na utrzymanie i przyszły rozwój spółki.

W zależności od wielkości spółki i skomplikowania procesów biznesowych Due Diligence może trwać od kilku dni do jednego miesiąca. Kupując firmę przejmujemy nie tylko gotówkę zgromadzoną na kontach firmy, ale także wszystkie zobowiązania oraz wydatki związane z zawartymi umowami przez firmę, z możliwymi reklamacjami jakościowymi, czy związane z należnościami wobec urzędu skarbowego.

W przeprowadzaniu Due Diligence specjalizuje się szereg firm działających w obszarze auditu finansowego oraz konsultingu i przy dużej transakcji warto powierzyć im taką ocenę. Z każdej oceny warto przeprowadzić raport/listę otrzymywanych dokumentów związanych z transakcją (zatajenie nawet jednego dokumentu przez sprzedającego może mieć dla kupującego firmę bardzo przykre konsekwencje finansowo-prawne).

Due Diligence (z ang. należyta staranność)
Due Diligence czyli ocena kondycji firmy

Systemy zarządzania jakością w firmie

Systemy zarządzania jakością pozwalają na uporządkowanie działalności firmy, dzięki opisaniu i uporządkowaniu procesów wewnętrznych.
Początki systemów zarządzania jakością (ISO 9001) miały miejsce pod koniec 70 lat XX wieku i do dnia dzisiejszego podlegają stałemu rozwojowi i doskonaleniu.

Jednym z nierozłącznych elementów systemów zarządzania jakością są audity (certyfikujący i nadzorczy), które pozwalają na sprawdzenie zgodności posiadanego przez firmę systemu zarządzania jakością z wymaganiami norm (normy ISO, TS/ISO, inne) przez niezależne jednostki (organizacje).

Koszty wdrożenia systemu zarządzania jakością składają się z kosztów samego przygotowania i wdrożenia (audit certyfikujący, przygotowanie dokumentacji systemu jakości, szkolenia pracowników) oraz z corocznych kosztów związanych z utrzymaniem systemu zarządzania jakością (audit nadzorczy, koszty pełnomocnika systemu zarządzania jakością, koszty wynikające z konieczności utrzymania systemu).

W zależności od obszaru funkcjonalnego, firma może wdrożyć system zarządzania jakością w następujących obszarach (najczęściej wdrażane systemy zarządzania):
zarządzanie firmą – ISO 9001 lub ISO/IATF 16949 (motoryzacja),
zarządzanie środowiskowe – ISO 14001,
zarządzanie bezpieczeństwem i higieną pracy – ISO 18001,
zarządzanie energią – ISO 50001,
system bezpieczeństwa informacji – ISO 27001.

Narzędzia Lean Manufacturing

Korzyści z posiadania przez firmę systemu zarządzania jakością wiążą się z następującymi elementami:
– wprowadzenie i uporządkowanie procesów wewnętrznych firmy (element bardzo istotny w przypadku nowych firm),
– wsparcie kultury ciągłego doskonalenia w firmie,
– dostęp do najnowszych trendów w obszarze zarządzania firmą (szereg narzędzi systemowych pozwala na uzyskanie przewagi nad konkurencją),
– spełnienie wymagań potencjalnych klientów (wiele firm warunkuje nawiązanie współpracy od posiadania przez firmę udokumentowanego systemu zarządzania jakością),
– dokumentacja systemu zarządzania jakością ułatwia wprowadzenie nowych pracowników (procedury i instrukcje systemu zarządzania jakością mogą stanowić materiał szkoleniowy dla nowych pracowników),
– posiadanie systemu zarządzania jakością daje firmie dodatkowe punkty w przypadku występowania w przetargach publicznych (posiadanie systemu zarządzania jakością może być jednym z punktów podczas oceny oferty firmy),
– posiadanie certyfikatu ISO w przypadku ubiegania się o dotację unijną może przynieść firmie dodatkowe punkty przy ocenie jej wniosku,
– klienci firm posiadających systemy zarządzania jakością zdecydowanie lepiej je oceniają (szczególnie w obszarach związanych z reklamacjami i obsługą klienta).

W skali roku koszt utrzymania systemu zarządzania jakości może się kształtować na poziomie od kilku do nawet kilkudziesięciu tysięcy złotych i w dużej mierze uzależniony jest od wielkości firmy.
Jedną z możliwości obniżenia kosztów utrzymania systemu zarządzania jakością jest przypisanie funkcji pełnomocnika systemu zarządzania jakością do innego stanowiska (również może nim być właściciel firmy).

Zastanawiając się nad tym czy warto wdrożyć system zarządzania jakością w firmie warto wziąć pod uwagę szereg aspektów związanych z zarówno z kosztami, jak również z korzyściami.

System zarządzania jakością w firmie
System zarządzania jakością w firmie

Dropshipping

Internet otwiera nowe możliwości prowadzania działalności biznesowej, przy okazji znacząco obniżając kapitałowe bariery startu biznesu. Szczególnie interesujące możliwości daje model biznesowy oparty na dropshipingu.

Jeśli jako przedsiębiorca mamy najlepsze wyniki związane ze sprzedażą, marketingiem i obsługą klienta, natomiast nie posiadamy powierzchni magazynowej niezbędnej do przechowywania sprzedawanych wyrobów, wtedy warto rozważyć model dopshippingu.

W modelu tym sklep internetowy skupia się na zbieraniu zamówień od klientów, natomiast wysyłką towarów zajmuje się hurtownia (utrzymuje stany magazynowe towarów, pakuje i wysyła towary). W tym modelu hurtownia jest również właścicielem towarów tym samym spada również wysokość kapitału obrotowego niezbędnego do prowadzenia działalności.

Jedną z form dropshippingu może być również korzystanie z usług magazynowania i wysyłki wyrobów za pośrednictwem dużych sieci magazynów (w tym przypadku właścicielem sprzedawanych towarów jest firma handlowa) ? na przykład program Fulfillment oferowany przez firmę Amazon.

Zysk firmy to różnica pomiędzy ceną towarów w hurtowni, a ceną oferowaną w sklepie internetowym. Tym samym odpadają koszty magazynowania, pakowania oraz wysyłki, które leżą po stronie firmy magazynowej.

Dropshippoing jest szczególnie korzystny w następujących przypadkach:
małe firmy handlowe, które nie chcą lub nie mogą wiązać kapitału w sprzedawane towary,
duże wymiarowo produkty, które wymagają dużej przestrzeni magazynowej,
– firma posiada niewielki kapitał startowy (do prowadzenia działalności firma potrzebuje wyłącznie laptop oraz dostęp do Internetu).

W nowoczesnych relacjach biznesowych opartych na modelu dropshippingu szereg operacji realizowana jest automatycznie i tym samym jako sprzedawca mamy doskonały przegląd aktualnego statusu realizacji zamówienia (zamówienie złożone, opłacone, wysłane).

Biorąc pod uwagę rozwijanie działalności w oparciu o Dropshipping warto uwzględnić fakt, że hurtownia lub firma oferująca nam usługi Dropshippingu może stosunkowo łatwo przejąć naszych klientów (posiada całą bazę klientów, do których wysyła zrealizowane zamówienia).

Dlatego przy rozwijaniu droshippingu warto zwrócić uwagę na fakt, żeby realizowanie działalności sprzedażowej było prowadzone za pośrednictwem własnych zasobów (w przypadku uzależnienia od firmy wysyłkowej istnieje ryzyko stosunkowo łatwego przejęcia naszego biznesu).

dropshipping
dropshipping

Technologia BlockChain

Internet rewolucyjnie zmienia zachowania klientów w obszarze handlu detalicznego, sprzedaży książek, czasopism czy branży finansowej.

Obecnie nadchodzi nowa era cyfrowej rewolucji, która dotyka obszaru walut międzynarodowych.

Wirtualna waluta jaką jest Bitcoin jest tylko początkiem tej rewolucji (na rynek została wprowadzona w 2009 roku i do dnia dzisiejszego rozwija się bardzo dynamicznie). Bitcoin bazuje na technologii BlockChain, która umożliwia transfer pieniądza bez pośrednictwa banków, a do tego wszystkiego transfer pieniądza trwa tylko kilka sekund.

Tutaj można prześledzić i wyeksportować kursy kryptowalut, których liczba stale rośnie (aktualnie zestawienie obejmuje 100 pozycji):
Kursy kryptowalut

Blockchain jest zdecentralizowaną i rozproszoną bazą danych, która wykorzystywana jest do księgowania transakcji, płatności lub operacji księgowych zakodowanych za pomocą zapisów kryptograficznych.

Każda transakcja zapisywana jest na wielu komputerach w sieci BlockChain, dlatego ewentualna niepożądana zmiana w jednym miejscu pociąga za sobą natychmiastowe jej wykrycie (jest to jedna z głównych cech, która pozwala sądzić, że technologia jest ta bardzo bezpieczna). Ponadto technologia BlockChain jest projektem „open source„, dlatego jest dostępna dla każdego. Otwartość występuje również w obszarze jawności danych zawartych w rejestrze BlockChain (dostęp do tych danych może uzyskać każdy, co wcale nie znaczy, że dostępne są również dane osobowe, które podlegają ochronie prawnej).

Tradycyjne transakcje bankowe realizowane są za pośrednictwem centralnych serwerów i tym samym są to transakcje stosunkowo drogie.
Z kolei transakcje realizowane za pomocą technologii BlockChain są zdecydowanie tańsze w realizacji i dlatego w przyszłości możliwe będzie dokonywanie za pomocą tej technologii płatności bez ograniczeń wartości płatności (aktualnie płatność za pomocą kart płatniczych może być realizowana przy transakcjach przekraczających określoną wartość płatności).

Technologię BlockChain wykorzystują obecnie również banki, które intensywnie pracują nad nowymi systemami płatności.

Ponadto technologia BlockChain wykorzystywana jest w różnych obszarach biznesu i administracji, takich jak:
transakcje giełdowe,
księgi wieczyste,
rejestry właścicieli aut,
księgi rachunkowe,
księgi aukcyjne.

Technologia BlockChain ma bardzo duże możliwości rozwoju i implementacji w szeregu obszarach działalności gospodarczej, szczególnie w sytuacji gdy potrzebujemy dane „on-line” (dane na temat parametry procesów technologicznych, dane pogodowe, czy też różne dane publiczne takie jak komunikaty miejskie).

Technologia BlockChain
Technologia BlockChain

Amortyzacja

Wartość nieruchomości, wyposażenia technicznego, maszyn oraz samochodów z roku na rok spada z uwagi na ich zużycie lub z powodu postępu technicznego. Spadek wartości firmy z powodu zużywającego się wyposażenia kompensowany jest za pośrednictwem odpisów amortyzacyjnych.

W celu przedstawienia wartości firmy na koniec roku, odejmuje się sumę wartości zużycia zasobów firmy od sumy wartości ich zakupów (wartości początkowej).
Jednocześnie rzeczy których wartość nie podlega corocznym spadkom (na przykład niezabudowana ziemia, czy niepodlegające zużyciu udziały kapitałowe), nie podlegają amortyzacji.

Ruchome rzeczy takie jak samochody, maszyny czy wyposażenie podlegają krótszym okresom amortyzacyjnym, natomiast nieruchomości produkcyjne, biurowe i magazynowe podlegają dłuższym okresom amortyzacyjnym.

Wartość zakupu przedmiotu lub nieruchomości podlegającej amortyzacji dzielona jest na okres w którym przedmiot będzie wykorzystywany.
W ten sposób po zakończeniu się amortyzacji przedmiotu firmą będzie w stanie zakupić nowe wyposażenie i tym samym będzie możliwe kontynuowanie działalności gospodarczej, bez niebezpieczeństwa ostatecznego zużycia maszyny czy pojazdu.

Najprostszą metodą liczenia utraty wartości przedmiotów jest amortyzacja liniowa, która zakłada stałą wartość odpisów w okresie rozliczania utraty wartości urządzania czy nieruchomości. Z kolei bardziej odpowiadająca rzeczywistości amortyzacja degresywna w początkowych okresach rozliczenia zakłada wyższe wartości, które z czasem ulegają spadkom. Amortyzacja degresywna lepiej odpowiada rzeczywistości, między innymi dlatego, że bardziej odzwierciedla utratę wartości przedmiotu związaną z postępem technologicznym.

Rozliczanie amortyzacji możliwe jest przede wszystkim dzięki uzyskiwanym przez firmę przychodom z tytułu sprzedaży produktów i usług wytwarzanych dzięki posiadanym nieruchomościom i ruchomościom.

Amortyzacja stanowi koszt i tym samym ma wpływ na wynik finansowy firmy, jednakże nie ma negatywnego wpływu na płynność (firma nie musi dokonywać płatności z powodu występowania tych kosztów).

Nietrafione zakupy mogą być dla firmy niebezpieczne z powodu możliwości wystąpienia ewentualnego niebezpieczeństwa utraty płynności przez firmę.

Amortyzacja
Amortyzacja

Przemysł 4.0

Przemysł 4.0 (Industry 4.0) to nazwa trendu automatyzacji i wymiany danych coraz częściej w występujących w procesach produkcyjnych. Przemysł 4.0. obejmuje systemy i internet rzeczy (lub M2M), Big Data, sztuczną inteligencję, Data Mining oraz nowoczesne metody zarządzania.

Przemysł 4.0 przyczynia się do tworzenia tak zwanej „inteligentnej fabryki” („Smart factory”), która bardzo często zmuszona jest do wprowadzania innowacyjnych rozwiązań w czasach niedoboru pracowników na rynku pracy.

W ramach modułowej struktury inteligentnych fabryk systemy informatyczne monitorują procesy fizyczne, tworzą wirtualną kopię świata fizycznego i podejmują zdecentralizowane decyzje. Natomiast komunikacja między uczestnikami procesu wytwórczego odbywa się „on-line”, najczęściej za pośrednictwem bezprzewodowych sieci komunikacyjnych.

Jednym ze znaczących symboli cyfryzacji procesów wytwórczych stają się roboty, które są w stanie wykonywać różne operacje technologiczne na linii technologicznej. Sensory, sterowniki i systemy informatyczne są w stanie dokładnie odwzorować przebieg procesu produkcyjnego i tym samym jesteśmy w stanie na żywo śledzić zaawansowanie postępu produkcyjnego w łańcuchu logistyczno-wytwórczym.

Zastosowanie technik informatycznych w zarządzaniu firmą oczywiście może się przyczynić do znacznego obniżenia kosztów wytworzenia wyrobów, jednakże jednocześnie wymaga od przedsiębiorcy zdecydowanie wyższych umiejętności w zakresie obsługi nowoczesnych systemów ICT oraz elementów automatycznej infrastruktury technologicznej.

Z drugiej strony równie istotne staje się zabezpieczenie systemów informatycznych przed dostępem osób niepożądanych, które mogły by dokonać kradzieży danych istotnych dla firmy, lub nawet uszkodzić maszynę (włamując się do sieci i manipulując danymi sterowników PLC).
W komunikacji między systemami wykonawczymi istotne jest zabezpieczenie danych, procesów i własności intelektualnej przed sabotażem oraz kradzieżą. Można to osiągnąć tylko dzięki optymalnemu połączeniu rozwiązań sprzętowych i programowych.

Idea czwartej rewolucji przemysłowej oraz koncepcja Przemysłu 4.0 stały się już nie tylko istotnym elementem procesów wytwórczych, ale ich elementy coraz częściej szeroko wkraczają do różnych obszarów biznesu (firmy usługowe, handlowe, media, inne)

Przemysł 4.0
Przemysł 4.0

Shared economy

Shared economy (ekonomia dzielenia się) to model ekonomiczny bazujący na dzieleniu się, bezpłatnym lub odpłatnym udostępnianiu produktów, którymi mogą być zarówno rzeczy materialne (samochody, mieszkania, domy, pieniądze), jak również niematerialne (usługi, praca).

Posiadacz samochodu osobowego korzysta z niego tylko ułamek okresu jego użytkowania i tym samym dzięki ekonomii dzielenia się udostępniając ten przedmiot otoczeniu może obniżyć koszty jego utrzymania.

Aby możliwe było korzystanie z dobrodziejstw ekonomii dzielenia się niezbędne jest pojawienie się platformy (najlepiej internetowej), umożliwiającej kontakt oferentów z użytkownikami.
Często za możliwość korzystania z tej platformy niezbędne jest poniesienie kosztów operacyjnych na rzecz oferenta takiej platformy (koszty mogą być ponoszone przez oferenta lub przez osoby korzystającej).

Pionierzy „Shard Economy” pojawili się w Stanach Zjednoczonych, wśród których można wymienić następujące start-upy:
TaskRabbit – to mobilne miejsce umożliwiające zlecanie ludziom wykonywanie drobnych zadań, od wykonania zakupów, kończąc na pracach związanych ze sprzątaniem.
RelayRides – umożliwia ludziom wynajmowanie samochodów od sąsiadów (można wynająć samochód na godzinę lub na cały dzień).
DogVocay – pozwala właścicielom psów pozostawić je u osoby, która zaopiekuje się pupilami na określony czas.
Airbnb – umożliwia wynajęcie pokoju lub całego domu (w różnych krajach świata).
Getaround – umożliwia wynajęcie samochodu od innych ludzi.
Liquid – pozwala na wynajmowanie roweru od sąsiada (zaczynał pod nazwą Spinlister)
Zaarly – jest miejscem dla ludzi oferujących różne usługi dla innych (usługi naprawy telefonu, sprzątanie domu, czy pieczenie ciasta).
Lyft – jest formą świadczenia usług przewozowych, oferowanych przez osoby posiadające samochód.
LendingClug – jest platformą umożliwiającą uzyskanie taniej gotówki (zdecydowanie niższe oprocentowanie niż w przypadku banku lub z innych instytucji finansowych).
Fon – jest platformą umożliwiająca korzystanie różnym osobom z ich prywatnej sieci Wifi, w zamian za włączenie się w sieć użytkowników Wifi (udostępnienie prywatnej sieci Wifi).
SideCar – umożliwia oferowanie usług przewozowych ludziom będących w takiej potrzebie.
Poshmark – umożliwia sprzedaż odzieży za pośrednictwem aplikacji mobilnej Poshmark.

Wśród firm działających na zasadach bazujących na modelu „Shared Economy” można wymienić również takich gigantów biznesu jak UBER, Facebook, Expedia Inc, GrubHub czy Ebay

Dzięki „Shared Economy” posiadacze różnych dóbr, przedmiotów oraz osoby posiadający różne umiejętności manualne są w stanie obniżyć koszty ich użytkowania lub osiągnąć dodatkowe dochody. Z drugiej zaś strony potencjalni klienci moją możliwość skorzystania z tych samych dóbr na bardzo korzystnych warunkach.

Shared economy
Shared economy
.

Polityka ekologiczna w firmie

Światowe trendy związane z odpowiedzialnym modelem prowadzenia biznesu wymagają od firm uwzględnienia wielu czynników, w tym także odnoszących się do ochrony środowiska naturalnego.
W szczególności w roku 1987 stworzone przez Światową Komisję ds. Środowiska i Rozwoju (World Commision on Enviroment and Development) wymagania w zakresie zrównoważonego rozwoju, który do dnia dzisiejszego jest podstawą przy prowadzeniu polityki ekologicznej.

Każda firma podczas planowania działalności biznesowej zobowiązana jest do uwzględnienia wymagań ekologicznych (przepisów prawnych w zakresie uzyskania niezbędnych zgód i dopuszczeń oraz do prowadzenia sprawozdawczości w zakresie korzystania ze środowiska naturalnego).

W szczególności korzystanie ze środowiska może obejmować :
odprowadzanie ścieków,
utylizację odpadów (metale, papier, drewno, tworzywa sztuczne),
zużywanie opakowań zwrotnych i jednorazowych (papierowe, drewniane, plastikowe),
zużycie paliw przez samochody i maszyny,
zużycie mediów (energia, elektryczna i cieplna, woda, gaz).

W przypadku przekazywania odpadów istotne jest również, aby każdorazowo fakt utylizacji dokumentować za pomocą karty przekazania odpadu. W takim przypadku niezbędne jest uzyskanie potwierdzenia odbioru odpadu przez firmę posiadającą stosowane zgody w tym zakresie. Tym samym podczas prowadzenia działalności biznesowej ilość powstających odpadów powinna zgadzać się z ilością przekazanych odpadów do utylizacji.

Fakt występowania konieczności utylizacji odpadów nie musi wcale oznaczać konieczności ponoszenia dodatkowych kosztów (za wyjątkiem opłat ponoszonych na rzecz instytucji państwowych). W wielu przypadkach firmy recyklingowe odbierają odpady na swój koszt, a w przypadku wybranych odpadów (takich jak papier, złom metalowy, czy wybrane rodzaje tworzyw sztucznych) możliwe jest również uzyskanie dodatkowych przychodów z tego tytułu.

W całym cyklu wytwórczym, podczas którego powstają różne produkty, zużywane są różne media takie jak woda, gaz czy energia elektryczna oraz cieplna. Tym samym im wyższe zużycie mediów, tym wyższe koszty wytwarzania. Dlatego podczas planowania procesów technologicznych i dokonywania zakupów wyposażenia produkcyjnego w firmie warto brać pod uwagę wysokość zużycia mediów. Środki transportu w firmie to z kolei koszty związane ze zużyciem paliw – w tym obszarze występuje duży potencjał oszczędnościowy (wpływający na poziom korzystania przez firmę ze środowiska).

Dzięki wsparciu zewnętrznemu (dotacje UE, fundusze WFOŚ oraz NFOŚ czy preferencyjne kredyty bankowe m.in. oferowane przez BOŚ) staje się możliwe realizowanie inwestycji w obszarze odnawialnych źródeł energii elektrycznej i cieplnej (elektrownie fotowoltaiczne, instalacje kolektorów grzewczych), czy też innych innych mediów (m.in. wody i gazu).

Ochrona środowiska
Polityka ekologiczna firmy

Mentoring

Mentoring to partnerska relacja między mentorem (mistrzem) a uczniem, zorientowana na odkrywanie i rozwijanie potencjału ucznia.
doradza pracownikowi firmy (uczniowi), za którego jednak nie ponosi odpowiedzialności w odniesieniu do podejmowanych przez niego decyzji.

Mentor (mistrz) doradza pracownikowi firmy (uczniowi), za którego jednak nie ponosi odpowiedzialności w odniesieniu do podejmowanych przez niego decyzji.

W praktyce firmowej mentoring może się odnosić do następujących obszarów:
– rozwój zdolności osobowych,
planowanie kariery pracownika,
rozwój zawodowy.

Tym samym mentoring może odnosić się albo do obszarów typowo personalnych (np. wzmocnienie zaufania wewnętrznego lub świadomości ucznia) lub do typowo zawodowych (np. wsparcie w procesie edukacji lub podczas osiągania celów kariery zawodowej ucznia).

Mentoring może bazować na czterech zasadniczych formach:
niesformalizowany mentoring – występuje wtedy, gdy bardziej doświadczony pracownik bierze pod opiekę mniej doświadczonego pracownika (na bazie podobnych celów, na przykład praca w tej samej brygadzie).
mentoring uzależniony od stanowiska – występuje wtedy gdy mentor jest bezpośrednim przełożonym pracownika. W takiej sytuacji każdemu dobremu managerowi zwykle zależy na tym, aby wspierać pracowników swojego zespołu.
oficjalne programy mentoringowe – zostały stworzone w latach 90-tych ubiegłego wieku i stanowią próbę usystematyzowania niesformalizowanego mentoringu, poprzez określenie celów oraz wyników jakie chcemy osiągnąć w wyniku procesu mentoringu. Oficjalne programy mentoringowe stosowane są na przykład w następujących przypadkach: wprowadzenie nowych pracowników, przekwalifikowanie wewnątrz firmy lub szkolenie członków zespołów projektowych w zakresie nowych kompetencji.
mentoring uzależnionych od sytuacji – oferuje wsparcie w specjalnych sytuacjach, na przykład gdy osoba potrzebuje wprowadzenia w zakresie nowego oprogramowania komputerowego.

W procesie mentoringu oczywiście korzysta przede wszystkim uczeń, którym może być nowy pracownik. Z drugiej strony korzysta również firma, która jest w stanie w stosunkowo krótkim czasie podnieść kompetencje i zdolności pracownika.

W przypadku praktyki biznesowej szczególnie zaleca się stosowanie oficjalnych programów mentoringowych, które powinny być starannie zaplanowane i dopasowanie do wymagań i potrzeb firmy.
W przyszłości programy te będą ważną częścią nowoczesnego przedsiębiorstwa, które będą przynosić wymierne korzyści firmom, zarówno w krótkim jak i w długim okresie.

Mentoring
Mentoring

Zrównoważona karta wyników (Balance Score Card)

Zrównoważona karta wyników jest strategicznym narzędziem , które obok znanych wskaźników finansowych uwzględnia również inne ważne elementy oceny (klienci, wewnętrzne procesy, wiedza czy projektowanie). Na tej podstawie możliwe jest pełniejsze przedstawienie sytuacji firmy.

W przeszłości aktywa materialne były najważniejsze przy ocenie firmy, natomiast obecnie te niematerialne aspekty nabierają coraz większego znaczenia (relacje z klientami, innowacyjne produkty, czy wiedza i motywacja pracowników).

W praktyce biznesowej Zrównoważona Karta Wyników powinna być narzędziem służącym do przeprowadzania projektów, mających na celu dokonywanie strategicznych zmian w organizacji, a nie tylko zestawem wskaźników biznesowych.

Dzięki Zrównoważonej Karcie Wyników mamy możliwość opisania celów strategicznych z następujących punktów widzenia:
aspekty finansowe – obejmuje takie elementy jak strategie wzrostu, ryzyk oraz zyskowności,
aspekty związane z klientem – obejmuje strategię procesów wytwórczych i konkurencyjności z punktu widzenia klienta,
procesy wewnętrzne – które z procesów mają największe znaczenie z punktu widzenia klientów oraz udziałów firmy,
uczenie się i rozwój – które z obszarów firmy wspierają zmiany, innowację oraz potencjał wzrostu.

W praktyce biznesowej Zrównoważona Karta Wyników tworzona jest z góry (kierownictwo firmy) i następnie przenoszona jest jej realizacja na dół (do pracowników i kierowników niższego szczebla firmy).
Tym samym kierownictwo firmy zajmuje się opracowaniem celów oraz strategii, natomiast wykonawcy określają zadania, wskaźniki i odpowiedzialności mając na celu realizację wyznaczonych przez kierownictwo firmy celów firmy.

Na podstawie określonych przez zespół roboczy celów, czynników pływających na ich realizację, wskaźników oraz działań opracowywany jest projekt Zrównoważonej Karty Wyników, która w szczególności zawiera cele i wskaźnik stanowiące mierniki oceny realizacji celów.

Mierniki oceny realizacji celów stanowią sprzężenie zwrotne, które można traktować jako sygnał wskazujący poziom wypełnienia realizacji procesu zmian w organizacji i jednocześnie można go traktować jako narzędzie wspierające proces uczenia się organizacji.

Zrównoważona karta wyników jest narzędziem do realizacji strategicznych celów organizacji przez kierownictwo firmy w perspektywie 3 lub 5-cio letniej.

Zrównowazona Karta Wyników
Balance Score Card